Plots zijn ze er weer. Overal. De paardenbloem. Gele stippen die zich zonder aankondiging door het gras heen dringen en de wereld net iets lichter maken.

Maar wat gebeurt er als je niet alleen kijkt, maar werkelijk ziet?

In De logica van de paardenbloem onderzoek ik hoe het leven zich vanzelf ontvouwt in een ritme dat geen uitleg nodig heeft en hoe dat in schril contrast staat met de systemen die wij als mens hebben gebouwd. Van een stil moment in de tuin tot een vrachtwagen op de snelweg: wat klopt er nog, en wat allang niet meer?