Hoi, nieuwe vegan…

Misschien heb jij de nieuwe BOOS-aflevering gezien en dacht je: klaar… ik stop. Geen vlees meer voor mij. Ik stop ermee. Geen bloed meer aan mij handen. We zijn een week verder. En? Denk je er nog steeds zo over?

Het is moeilijk, hè? Waarschijnlijk ben je al belachelijk gemaakt door die ene collega die het allemaal wat overdreven vindt. ‘Mensen horen nu eenmaal vlees te eten’, hoor je hem zeggen. ‘Het zijn de boeren die het probleem zijn, niet de vleeseter.’ Of misschien woon je nog thuis en doen je ouders moeilijk. ‘Nee, sorry, schat. Daar gaan wij niet in mee. Zolang je thuis woont, eet je wat de pot schaft.’ Of je oma heeft speciaal voor jou een appeltaart gebakken, want daar zit toch geen vlees in, lieverd? En nu moet jij haar vertellen dat het ook om de boter gaat. Misschien zijn er in de kantine alleen vega-opties, terwijl je juist die kaas probeert te weerstaan. En dan is daar die kaastosti die naar je wenkt. Het is moeilijk. Ik snap het.

Als je een heel leven bent grootgebracht met het idee dat je dierlijke producten nodig hebt, dat dat een standaardonderdeel is van je dieet… man… ga er maar eens aan beginnen! Door de beelden die je gezien hebt, heb je opnieuw leren kijken. Nu moet je opnieuw leren kopen, opnieuw leren koken, en dat kan veel zijn als je er alleen voor staat. Als jij een baan hebt waar jij als uitzondering rondloopt. Als jij ouders hebt die fervente vleeseters zijn en je dwingen iets te eten waar je je ’s avonds in bed slecht en schuldig over voelt. Het kan echt heel moeilijk zijn.

Laatst reageerde iemand onder een comment dat wij veganisten met 0,7% zijn, dus wat denk je nu voor de dieren te doen? Koop gewoon nog biologischer en kies voor een nog beter keurmerk! De dieren die nu lijden kun je toch niet helpen, maar je kunt wel meer geld uitgeven. Sus je geweten! Maar laat je niet verleiden, nieuwe vegan. De sirenes liggen overal op de loer. Ik weet het. De veganist doorleeft dit iedere dag. Sommigen sinds een paar maanden, sommigen al jaren, sommigen al van jongs af aan. Maar we doorleven het allemaal. Hoelang je ook vegan bent. Je zal je ongetwijfeld alleen voelen. Maar je bent niet alleen. Je familie, je collega’s, je vrienden willen je doen geloven dat jij degene bent die gek is, maar jij bent niet de gek. Echt niet. Het is de rest die gewoon nog niet wakker is. That’s it! Jij bent wakker geworden, nu de rest nog!

En misschien ben je iets te hard van start gegaan. Heb je gelijk halsoverkop alle kleuren linzen in huis gehaald, ligt je koelkast vol met tofu en andere vleesvervangers, maar heb je eigenlijk geen idee wat je ermee moet doen. Misschien ben je al gezwicht voor die kaas, of heb je toch maar stilzwijgend meegeluncht met een salade waar ei doorheen zat. Je denkt al aan opgeven. Wat heeft het ook voor zin? Moet ik de rest van mijn leven labels gaan lezen? Dat is toch niet te doen. Daar heeft toch geen mens tijd voor? Misschien is minder ook goed?

Ik snap die stemmetjes en ik begrijp de neiging om net als de rest je hoofd veilig terug in het zand te steken. Je denkt jezelf bewust dan wel onbewust te beschermen, maar doe het niet. Je beschermt jezelf niet door op te geven en weer die andere kant uit te kijken. Wegkijken van die realiteit is het slechtste dat je kunt doen. Vooral voor de dieren, maar toch ook echt voor jezelf.

Alle begin is moeilijk. Als het even niet is gelukt… het is oké… begin gewoon opnieuw. We maken allemaal fouten. Ik ben inmiddels zeven jaar vegan en smeerde laatst baba ganoush op brood van een merk waarvan ik toch echt dacht dat het 100% vegan was, maar het bleek naderhand vega en niet vegan te zijn. Ja, ik baalde. Flink ook. Maar we beginnen gewoon opnieuw. Het is oké. Waar het in eerste instantie om gaat, is dat jij als veganist ervan overtuigd bent dat dieren er niet zijn voor jou om gebruikt te worden. Handel daarnaar. Als je een foutje maakt, ben je niet gelijk af. Begin gewoon opnieuw. Leer, en leer opnieuw. Maak je vandaag een fout, dan herstel je die en doe je het morgen anders. Wees niet te hard voor jezelf. Je bent pas net op je pad.

Alle begin is moeilijk, lieve vegan… maar wat je te wachten staat, is iets ongrijpbaars wat je alleen kan ervaren door vol te houden. Geen veganist zal je zeggen spijt te hebben van de keuze. Sinds ik vegan ben, heb ik geen dag meer buikpijn gehad, ben ik dunner, fitter en energieker en kijk ik met een meer open vizier naar de wereld dan ooit tevoren. Veganisme is de beste keuze die ik voor mezelf heb kunnen maken. Maar weet je wat nog mooier is, lieve nieuwe vegan? Het is de beste keuze voor de dieren die je in die beelden mishandeld hebt zien worden.

Veganisme is het beginpunt van een hele mooie reis, niet het eindpunt.

Weet dat je het niet alleen hoeft te doen. Er is een enorme community van mensen die klaarstaat om je te helpen. Ja, sommigen van ons zijn soms hard (ook ik kan enorm hard zijn), maar ja… ook vegans zijn gewoon mensen… niet perfect… individuen… die zichzelf weleens onhandig uiten…maar we doen het allemaal voor de dieren, en een beetje voor onszelf, en dat is helemaal oké.

Tof dat je aan de reis begonnen bent. Je kan het! Stay vegan.

Volgende
Volgende

Je bent met 0,7%. Dus hou je bek.